فَإِنْ خِفْتُمْ
- اگر ترسيد از دشمن ،
فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً
پياده نماز ميكنيد ، يا سوار در روش و در جنگ ،
فَإِذا أَمِنْتُمْ
و آن گه كه ايمن شويد ،
فَاذْكُرُوا اللَّهَ
نماز كنيد خداى را ،
كَما عَلَّمَكُمْ
هم چنان كه در شما آموخت
ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ
آنچه ندانستيد .
وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ
- و ايشان كه بميرند از شما
وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً
و زنان گذارند ،
وَصِيَّةً لِأَزْواجِهِمْ
وصيت كرد اللَّه زنان ايشان را ،
مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ
داشت ايشان را تا سر يك سال
غَيْرَ إِخْراجٍ
كه ايشان را هيچ از آن عدّت و از آن جاى عدّت بيرون نيارند ،
فَإِنْ خَرَجْنَ
چون سر سال باشد ، كه بيرون آيند
فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ
بر شما تنگىء نيست كه اولياء ايشانيد
فِي ما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ
در آنچه ايشان كنند در تن خويش ،
مِنْ مَعْرُوفٍ
از زناشويى با هم سر خويش
وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
و خداى تواناى بى همتاى داناست .
وَ لِلْمُطَلَّقاتِ
- و زنان دست باز داشته راست
مَتاعٌ
متعتى جز از كاوين خوش منشى ايشان را
بِالْمَعْرُوفِ
چيزى بچم به انصاف نه نفيس كه رنج آيد از آن بر مرد ، نه خسيس كه ننگ آيد زن را از آن ،
حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ
سزاست كه خداى نهاد بر پرهيزگاران .
كَذلِكَ
چنين هن « 1 »
يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ
اللَّه پيدا مىكند شما را سخنان خويش ،
لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
تا مگر دريابيد .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ
ندانستهايد قصه ايشان كه از سراهاى خود بيرون رفتند
وَ هُمْ أُلُوفٌ
- و ايشان هزاران بودند فراوان
هامش
( 1 ) فى نسخة د : چنين است .