ببازگشت با خانهء خود در نفر اول
فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ
برو بزه نيست .
وَ مَنْ تَأَخَّرَ
و هر كه تمام كند مقام خود آن سه شب بمنا
فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ
بر وى از گناهان گذشته وى هيچ باقى نيست ،
لِمَنِ اتَّقى
آن كس را كه در باقى عمر خود از خشم خداى به پرهيزد ،
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و از خشم و عذاب خداى به پرهيزيد
وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ 203
و بدانيد كه شما را بر خواهند انگيخت و بهم خواهند كرد و پيش وى خواهند برد .
وَ مِنَ النَّاسِ
و از مردمان كس است
مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ
كه ترا مى خوش آيد سخن او
فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
در زندگانى اين جهان ،
وَ يُشْهِدُ اللَّهَ
و خداى را گواه ميدارد
عَلى ما فِي قَلْبِهِ
بر آن بد كه در دل دارد
وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ 204
و او پيچانتن است « 1 » جنگ جوى ستيزهكش .
وَ إِذا تَوَلَّى
و چون از پيش تو برگردد
سَعى فِي الْأَرْضِ
در زمين بنهيب بد برود
لِيُفْسِدَ فِيها
- تا تباهى كند در آن ،
وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ
و تباه كند كشته و جانور
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ 205
خداى تباهى دوست ندارد .
وَ إِذا قِيلَ لَهُ
- چون وى را گويند
اتَّقِ اللَّهَ
از خداى به ترس و از خشم وى به پرهيز
أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ
زور كافرى وى را بگيرد
فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ
بسنده است وى را دوزخ
وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ 206
و بد آرام گاه كه آنست .
النوبة الثانية
- قوله تعالى :
فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ
الآية . . . - سبب نزول اين آيت آن بود - كه عرب چون از حج و مناسك فارغ مىشدند ، هر كسى بر در كعبه بيستادى و مناقب و مآثر پدر خويش در گرفتى ، اين يكى گفتى - پدرم مهمان دار بود
هامش
( 1 ) كذا فى نسختى الف و د ، سخت دشمنى فى نسخة ج .