و نه از آن گفتن
وَ لا فُسُوقَ
و نه از ناشايست هيچيز
وَ لا جِدالَ
و نه با مسلمانان و با زينهاريان جنگ شايد ،
فِي الْحَجِّ
در حج كردن
وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ
و هر چه كنيد از نيكى
يَعْلَمْهُ اللَّهُ
ميداند خداى آن را ،
وَ تَزَوَّدُوا
و زاد برگيريد
فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى
و بهتر زاد آزرم داشتن است از من و پرهيزيدن از خشم من ،
وَ اتَّقُونِ
و به پرهيزيد از خشم من
يا أُولِي الْأَلْبابِ 197
اى خداوندان خردها .
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ
- بر شما تنگى نيست
أَنْ تَبْتَغُوا
كه جوييد
فَضْلًا
روزى
مِنْ رَبِّكُمْ
از خداوند خويش ،
فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ
چون باز گرديد از عرفات
فَاذْكُرُوا اللَّهَ
ياد كنيد خداى را
عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ
نزديك مشعر حرام
وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ
و ياد كنيد وى را چنانك شما را راه نمود ،
وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ 198
و پيش از آن نبوديد مگر از گمراهان .
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ
- پس باز گرديد از آن راه كه مردمان مى بازگردند
وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ
و آمرزش خواهيد
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ 199
كه خداى آمرزگارست و بخشاينده .
النوبة الثانية
- قوله تعالى :
وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ
و
روى انّ النبى قال تابعوا بين الحج و العمرة ، فانهما ينفيان الفقر و الذنوب ، كما ينفى الكير خبث الحديد و الذهب و الفضة ، و ليس للحج المبرور ثواب دون الجنة
گفت : - حج و عمره هر دو بر پى يكديگر داريد و شرط آن بتمامى بجاى آريد ، كه هم چنان كه آتش زر و سيم و آهن باخلاص برد ، و فضلها كه به كار نيايد بسوزاند ، حج و عمره فقر ناپسنديده و گناهان نكوهيده را از بنده هم چنان فرو ريزاند ، و صفاء دل و طهارت نفس در بنده پديد كند .