سورة البقره
النوبة الاولى
- قوله تعالى
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
- بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
الم
( 1 ) - سرّ خداوندست در قرآن
-
ذلِكَ الْكِتابُ
- اين آن نامه است .
لا رَيْبَ فِيهِ
- كه در آن شك نيست .
هُدىً لِلْمُتَّقِينَ
( 2 ) راه نمونى پرهيزگاران را .
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ
ايشان كه بنا ديده و پوشيده ميگروند .
وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ
- و نماز بپاى ميدارند بهنگام خويش .
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
( 3 ) و زانچه ايشان را روزى داديم هزينه ميكنند .
وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ
- و ايشان كه ميگروند
بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
- به آنچه فرو فرستاده آمد بر تو از قرآن ، و جز زان هر چه بود از پيغام و فرمان -
وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ
- و هر چه فرو فرستاده آمد پيش از تو از سخن و كتب و صحف .
وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ
( 4 ) و بسراى آن جهانى بى گمان ميگروند .
أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ
- ايشان كه بدين صفتاند بر راه نمونى و نشان راست انداز خداوند - ايشان .
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
( 5 ) - و ايشانند كه بر پيروزى و نيكى بمانند جاودان .
النوبة الثانية -
الم
بدانك اين سورة البقره را فسطاط القرآن گويند از بسيارى احكام و امثال كه در آنست ، و در زمان وحى هر كه اين سورة و آل عمران خوانده بودى او را حبر ميگفتند ، و در ميان قوم محترم و مكرّم بود و در چشمها بزرگ .
مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم لشكرى بجايى ميفرستاد و در ميان ايشان پيران و مهتران بودند ، يكى كه ازيشان بسن . كمتر و كهتر بود بريشان امير كرد بسبب آنك سورة البقرة دانست .
گفتند
« يا رسول اللَّه هو احدثنا سنّا . قال معه سورة البقره »
و در خبرست از