پوست اش بر سنگ را ديد و حتى آثار آخرين غذايى را كه خورده پيداست .
ادعا مىشود اين فوسيل كه « آيدا » نامگذارى شده « حلقه گمشده » ميان پستانداران عالى امروزى - ميمون ها و انسان - و خويشاوندان دور تر آنهاست . اما برخى كاشناسان مستقل به ديده ترديد به اين ادعا مى نگرند و به علاوه به سر و صداى زياد پيرامون معرفى آيدا انتقاد داشته اند .
اين فوسيل در موزيم تاريخ طبيعى آمريكا در نيويورك و توسط شهردار اين شهر رونمايى شد . هرچند جزئيات فوسيل به تازگى در يك نشريه علمى پلوس ون - چاپ شده است يك برنامه تلويزيونى و كتاب مرتبط با آن آماده انتشار است . آيدا در دهه 1980 در گودالى به نام « مسل پيت » در نزديكى شهر دارمستات در آلمان كه يك گنجينه ارزشمند فوسيلى توصيف مىشود ، پيداشد .
اين فوسيل در بخش اعظم زمانى كه از كشف آن مى گذرد جزء يك مجموعه خصوصى بوده است . تحقيق در باره اهيمت اين فوسيل تحت سرپرستى يورن هوروم از موزيم تاريخ طبيعى در اسلو پايتخت ناروى انجام شد . وى گفت كه اين موجود فوسيلى « نزديك ترين چيزى است كه مى توان به يك جد مستقيم » پستانداران عالى پيدا كرد و كشف آن را « تحقق يك رويا » توصيف كرد .
اين موجود ماده در دوره اى از تاريخ زمين موسوم به ابيوسين كه در شكل گيرى پستانداران عالى اوليه نقش اساسى داشت ، زندگى مى كرد و در نگاه اول شبيه يك ليمور ( ميمون پوزه دار ماداگاسكار ) به نظر مى رسد .
عجايب ومطالب (فارسى) — صفحة 144
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٤٤