بزرگترين بد بختى بشريت از تمدن منهاى دين
سازمان ملل در اواخر برج جوزا 1394 ( اول رمضان 1436 ) اعلام كرد شصت ميليون انسان ( در قاره افريقا و آسيا كه غالباً مسلمان هستند ) آواره و از وطن بدور و فاقد تأمين معيشت خود هستند كه بعد از جنگ دوم جهانى بى سابقه است ، مسلماً قسمت عمده اين آورگيها و جنگها و خون ريزيها در رابطه مستقم يا غير مستقم با اسراييل و استثمار غربيها بوجود آمده استكه روى انسانيت را سيا نموده است ، بازهم بگوييم تمدّن بدون تدين براى بشر كفايت مىكند ! ! « 1 »
ذات آفتاب
عيب از كجا است ؟ غيبت او بى دليل نيست * چون ذاتاً آفتاب ، به مردم بخيل نيست
ما فرع خاك پاى تو هستيم اى حبيب ! * خاكى كه سر به سجده نيارد ، اصيل نيست
بايد ميان كوره بسوزد كه گل كند * دل تا ميان شعله نيفتد ، خليل نيست
جايى كه پاى عروج محمّد ( ص ) است * راهى براى پرزدن جبرئيل نيست
بعد از دونيم كردن دل ، پا برآن گذار * اين سينه كمتر از وسط رود نيل نيست .
معراج ( از جامى )
گلى بردند زين دهليزه پست * به آن درگاه بالا دست بر دست
هامش
( 1 ) - مطالب اين كتاب غالباً در سالهاى ( 38 ، 39 و 40 ش ) نوشته شده اند اما دسته اى از مطالب آن در زمان چاپ ( فعلًا ) 1394 ش . نوشته شده است كه يكى از آن مطالب همين مطلب است .