فصل پنجم قضاوت
ديديم كه شيعه و سنى در اصول دين اسلامى و قسمت عمده عقائد توافق داشتند . و تنها در نه مورد اختلاف نظر داشتند . كه راه كنار آمدن در آن را نيز پيشنهاد كرديم . بنابراين جز جهالت و غرور و يا سياست دولتها ، عاملى براى تعصب و دشمنى و حتى دور بودن اين دو طايفه باقى نمىماند و مسلمانان پيرو مذاهب مختلف به حكم قرآن برادر همديگراند .
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ
مؤمنان برادرانند .
. . . بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ
مؤمنان دوستان همديگرند .
در اينجا به دو عامل ديگر براى لزوم اتحاد بين مسلمانان اشاره مىكنيم :
اول ، دشمنان اسلام كمر خود را براى تضعيف اسلام محكم بستهاند . و از هر راهى كه بشود ضربه وارد ميكنند . و اختلاف مذهبى در اين اعصار يكى از بهترين راههاى اين مقصد است . لذا كفّار و