آنچه كه در اين مقصد مهم است روايت معتبرالسند كافى ( ج 4 / 157 ) است كه صدوق نيز آن را به سند معتبر در فقيه ( ج 2 / 102 ) از علا از محمد بن مسلم نقل كرده است كه از يكى از دو امام ( امام باقر و امام صادق ) عليهما السلام از نشانه شب قدر سؤال مىكند . امام مى فرمايد : نشانه آن پاكيزه بودن بوى آن شب است و چنانچه زمان سردى و زمستان باشد هوا خوب مىشود و آدمى احساس حرارتى مىكند و اگر در گرمى و تابستان باشد خوب و پاكيزه مى گردد . « 1 » و سوال شد از شب قدر ، فرمود ملائكه و نويسندگان به آسمان دنيا نازل مى شوند پس مى نويسند آنچه كه تحقق مى يابد در كار سال و آنچه به بندگان مى رسد و كار بسيار آنان ( امر عنده خ كاوعنده عزوجل فقيه )
يعنى چيزى كه در نزد خداوند موقوف له است ( و كا ) و فيه المشيئة
كه خواست خداوند در آن است پيش مى اندازد از آن ، آنچه را
هامش
( 1 ) . مؤلف آن را تجربه نكرده است .