ماضى و مستقبل در آن ها مدخليت نداشته باشد ، بلكه قسمتى از آنها در مورد حوادث روزمره زندگانى پربار و انسان پرور پيامبر اعظم الهى ( ص ) مى باش كه اگر پيش از وقوع آنها بيان گردد از لازمه انزال دفعى در شب قدر اوايل رسالت يا قبل از رسالت مى باشد ، حتى اگر يك روز قبل از حدوث واقعه ، حكايت شود ، حكايت مذكور مخالف واقع قلمداد مىشود .
فرض كنيد يك ساعت پيش از عبوس چهره نورانى او و يا پيش از اذن او به صحابه اى كه بوسيله معذرتهاى دروغين ميدان قتال را ترك مى كردند و يا يك ساعت زودتر از شكايت زن از شوهرش و يا پيش از آمدن منافقين و شهادت دروغين به رسالت ايشان ، اين آيات نازل مى شد :
« عَبَسَ وَ تَوَلَّى »
و
« عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ . . . »
و
« قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي . . . »
و
« اللَّهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما . . . »
و
« إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ . . . »
و ده ها نظاير اينها .