تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 90

مىكنم . چگونه آمدم ؟ چگونه راه خود را ديدم ؟ نمىدانم ! هنگامى كه در پرداختن به بازى غرق مىشود « لعب : بازى » تبديل به « لهو : سرگرمى بيهوده » مىگردد كه در آن فراموشى تامّ و تمام و بيخبرى از هدف وجود دارد . آرى ، انسان از عالم ذرّ به دنيا آمد ، به عنوان ايستگاهى كه از آن توشه و آذوقه برگيرد ، سپس / 77 سفر خود را به آخرت ادامه دهد ، ولى وقتى بدان ايستگاه رسيد ديد مردم در آن بازى مىكنند ، و اسباب بازيها را ديد و از اين رو با آنان همبازى شد ، و در بازى كردن مبالغه كرد ، پس از ياد برد كه در راه سفر است و از وظيفهء خود غافل شد . هر چيزى كه ما را به بىخبرى فراخواند و هدفهايمان را فراموشمان كند ، همان لهو ( : سرگرمى بيهوده ) است . امام على ( ع ) گويد : « مرا نيافريده‌اند تا خوردنيهاى گوارا مرا سرگرم كند ، چون چهار پاى پروارى بسته كه به علف پردازد يا چهار پاى رها شده كه خاكروبه‌ها را بر هم زند و شكم را از علفهاى آن بى نبارد و از آنچه از آن ( چهار پا ) خواهند غفلت دارد » . « 108 » به كار بردن كلمهء لهو ( : سرگرمى بيهوده ) در قرآن بدين معنى است ، خداى تعالى گفت : « أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ . حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ « 109 » - به سرگرمى و غفلت كشيد شما را افزون جويى به بسيارى مال و فرزند . تا به گورها رسيديد . » و گفت : « لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ « 110 » - اموال و اولادتان شما را از ذكر خدا به خود سرگرم نكند و مشغول ندارد كه آنان كه چنين كنند همان زيانكاران‌اند . » و گفت : « رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ « 111 » - مردانى كه