تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 344

ندارد . و مؤمن حقيقى آن است كه سرنوشت خود را ، هر چه قضاى او باشد ، به پروردگار خود واگذارد . [ 6 ] در پايان اين درس قرآن دعوت خود را به پيروى از رفتار ابراهيم ( عليه السّلام ) و مؤمنان همراهش تأكيد مىكند تا اهميّت بيزارى جستن از مشركان و ضرورت سرمشق و نمونه را در رفتار انسان مؤمن روشن كند . « لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ - آنها نيكو مقتدايى براى شما هستند . » مهم نيست كه تنها كسى را به عنوان سرمشق و مقتدا در زندگى اختيار كنند ، بلكه مهمتر آن است كه بهترين و والاترين سرمشقها و مقتدايان را برگزينند تا از آن نمونه پيروى كنند ، و ابراهيم و مؤمنان همراه او بهترين سرمشق و مقتدا براى كسانى هستند كه از دشمنان خدا برائتى حقيقى مىجويند و از آنها بيزارند ولى با وجود تأسى به ايشان انواع مبارزات و دشواريها نيز در اين راه است كه مقاومت در برابر آنها نياز به ارادهء استوار و پايدارى دارد و مؤمن اين همه را از ايمان خود به پروردگار خويش و اعتقاد به پاداش مدد مىگيرد . « لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ - براى كسانى كه به خدا ايمان دارند . » يارى دهنده‌اى كه به دو توكّل مىكنند و وليّى كه به دو رجوع مىكنند . / 311 « وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ - و روز قيامت . » آنجا كه انسان پروردگار خود را ديدار مىكند و خشنودى او را مىيابد و پاداش و مزدى كه وى را خرسند مىسازد دريافت مىكند . « وَ مَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ - و هر كه رويگردان شود ، خدا بىنياز است . » بدان كس نيازى ندارد ، « الْحَمِيدُ - ستودنى است . » در اين آيه هشدارى است به آن كس كه رويگردان مىشود زيرا هموست كه زيان مىبيند ، نه خداوند سبحان .