ندارد . و مؤمن حقيقى آن است كه سرنوشت خود را ، هر چه قضاى او باشد ، به پروردگار خود واگذارد .
[ 6 ] در پايان اين درس قرآن دعوت خود را به پيروى از رفتار ابراهيم ( عليه السّلام ) و مؤمنان همراهش تأكيد مىكند تا اهميّت بيزارى جستن از مشركان و ضرورت سرمشق و نمونه را در رفتار انسان مؤمن روشن كند .
«
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
- آنها نيكو مقتدايى براى شما هستند . » مهم نيست كه تنها كسى را به عنوان سرمشق و مقتدا در زندگى اختيار كنند ، بلكه مهمتر آن است كه بهترين و والاترين سرمشقها و مقتدايان را برگزينند تا از آن نمونه پيروى كنند ، و ابراهيم و مؤمنان همراه او بهترين سرمشق و مقتدا براى كسانى هستند كه از دشمنان خدا برائتى حقيقى مىجويند و از آنها بيزارند ولى با وجود تأسى به ايشان انواع مبارزات و دشواريها نيز در اين راه است كه مقاومت در برابر آنها نياز به ارادهء استوار و پايدارى دارد و مؤمن اين همه را از ايمان خود به پروردگار خويش و اعتقاد به پاداش مدد مىگيرد .
«
لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ
- براى كسانى كه به خدا ايمان دارند . » يارى دهندهاى كه به دو توكّل مىكنند و وليّى كه به دو رجوع مىكنند .
/ 311 «
وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ
- و روز قيامت . » آنجا كه انسان پروردگار خود را ديدار مىكند و خشنودى او را مىيابد و پاداش و مزدى كه وى را خرسند مىسازد دريافت مىكند .
«
وَ مَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ
- و هر كه رويگردان شود ، خدا بىنياز است . » بدان كس نيازى ندارد ، «
الْحَمِيدُ
- ستودنى است . » در اين آيه هشدارى است به آن كس كه رويگردان مىشود زيرا هموست كه زيان مىبيند ، نه خداوند سبحان .