تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 101

مكتبى و پذيرفتن دعوت آن رهبرى تبديل كند . « سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ - براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان بر يكديگر پيشى گيرد ، » مؤمنان به گونه‌اى شايان به جاى دنيا ، به سوى بهشت پهناور برانگيخته مىشوند و به تكاپو در مىآيند و در برابر جاذبيت مادّه ، به خاطر تحصيل خرسندى خدا مقاومت مىورزند . « وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ - بهشتى كه پهناى آن همانند پهناى آسمانها و زمين است براى كسانى آماده شده كه به خدا و فرستادگانش ايمان آورده‌اند . » و اين همان پاداش است و اين - در عين حال - همان نورى است كه خداى تعالى به صدّيقان و شهيدان در آيهء 19 وعده داده است . « ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ - اين فضل خداست كه به هر كه خواهد مىدهد ، » پس هيچ كس نبايد بپندارد كه با ايمان آوردن خود منّتى بر پروردگار خويش دارد ، يا مىتواند تنها به كوشش خود ايمان را به دست آورد ، يا با سعى خود به بهشت راه يابد ، بلكه اين همه منوط به فضل خداست و انسان به عنايت و فضل الهى از ايمان برخوردار مىشود و به بهشت درمىآيد . آرى ، / 86 اراده و كوشش انسان ضرورى است ، چنان كه پروردگار ما گويد : « وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً « 124 » - و هر كه خواهان آخرت باشد و در طلب آن سعى كند و مؤمن باشد ، سعى اين كسان را پاس خواهند داشت ( و جزاى سعيشان داده خواهد شد ) ، » ولى توفيق دستيابى بدان فيض خود بخشى از فضل خداى تعالى است . « وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ - و خدا صاحب فضلى بزرگ است . »