در چنين شرايط امكان هرگونه زندگى از بين مىرفت ، چه زندگى انسانى و چه زندگى حيوانى ، هيچ كدام در روى زمين باقى نمىماند ؛ براى اينكه اگر اكسيژن و كربون زمين از بين برود امكان حيات نيز از بين مىرود . خداوند متعال جل جلاله به حكمت بالغهى خود عمق درياها را به حدّى قرار داده است كه به " اكسيژن " و " كربون " زمين ضرر نرساند و لايه خارجى زمين را مقدارى قرار داده كه اكسيژن در آن باقى بماند ، تا زندگى در روى زمين ممكن باشد . هزاران مورد ديگر ، در دقت صنع اين جهان وجود دارد كه نمىشود همهى آنها را نام برده و در مورد آنها صحبت كنيم .
كره هوا و سنگهاى آسمانى
كرسى مورسين ، در مورد قشر هواى ( كره هوا ) كه اطراف زمين ما را گرفته مىگويد : اگر هواى اطراف زمين اندكى نازكتر از آنچهكه فعلا وجود دارد مىبود ؛ شهابهاى ثاقب كه روزانه چند ميليون عدد بهسوى زمين جذب مىشود زندگى را در كره زمين مختل مىكرد . ( شهابها را ما و شما در آسمان مى بينيم كه جسم كوچكى مانند شعله آتش بهصورت روشن در بالاى سر ما از هوا رد مىشوند ، اينها سنگهايى است كه از ساير كرات آسمانى جدا شدهاند و توسط كره هوا از زمين دفع مىشود . هواى دور زمين نمىگذارد كه شهابها پايين بيايند ) اين دانشمند مىگويد : اگر اين كره هوا كمى نازكتر از آنچهكه هست مىبود ، تمام اين شهاب سنگها ، در روى كره زمين نازل مىشدند . شما فكر كنيد كه اگر روزانه ميليونها شهاب سنگ ، در زمين فرود مىآمدند ، وضع كره زمين تا حالا چگونه مىشد ؟ ساختمانها خراب