دين از وظايف شرعى انسانهاى مؤمن است كه علماى دينى نيز جزء آنهاست . منتهى وظايف علماى دينى نسبت بهمردم عوام سنگينتر است ؛ به همين دليل علماى جيّد ، در طول تاريخ ، نقش رهبرى امت را بر عهده داشتند و بهعنوان پرچمداران امت اسلامى ، از هيچ تلاشى دريغ نورزيدند و حتّى در بعضى از موارد جانهاى شرينشان را فداى دين نمودند .
عصرى كه ما در آن زندگانى مىكنيم ، نيز چنين است ؛ علماى بزرگى اكنون وجود دارند كه عمر شريف شان را براى حفظ دين و ترويج احكام اسلامى وقف كردهاند و براى رسيدن به اين اهداف بزرگ ، آسايش ظاهرى را عملًا از خود سلب نمودهاند ، در حالىكه بعضى از آنها مىتوانند همچون شاهان و زمامداران ، از هرگونه آسايش مادى بهرهمند شوند و از خورد و نوش دنيوى لذّت ببرند . امّا چنين كارى را انجام نمىدهند ؛ زيرا هركسىكه به آن مرحله بالا برسد ، وجود خدا را به معنى واقعىاش درك نموده و تحت تاثير عظمت او قرار مىگيرد ؛ كسىكه تحت تاثير عظمت پروردگارش قرار بگيرد معلوم است كه خود را فراموش مىكند . بهقول خواجه عبدالله انصارى كه مىگويد :
آن كس كه تو را شناخت جان را چه كند * فرزند و عيال و خانمان را چه كند
ديوانه كنى هر دو جهانش بخشى * ديوانه تو هر دو جهان را چه كند
حضرت آيت الله العظمى محسنى ( دام ظله العالى ) يكى از آن چهرههاى درخشان تاريخ اند كه در قرن حاضر عمر پر بركت خويش را براى حفظ دين و تداوم راه انبياى بزرگوار ، در خدمت مردم قرار دادهاند . اين شخصيت دلسوز و خستگى ناپذير ، با تفكّر و تدبّر والايى كه دارند ، همواره سعى و تلاش نمودهاند كه جامعه انسانى را