خواهد رسيد ؛ زيرا عزت و اقتدار در صورت كسب مىشود كه انسان غرايز خود را كنترل نموده و وظايف دينى و اجتماعى خود را بهنحو احسن انجام دهد ؛ چنين انسانى بدون شك به جايگاهى قرار مىگيرد كه مقام و منزلت او بالاتر از مقام ملائكه خواهد بود . « خيرالبريه »
بهقول سعدى كه مىگويد :
رسد آدمى بهجايى ، كه بهجز خدا نبيند * بنگر كه تا چه حد است ، مقام آدميت
اگر انسان راه شرّ را انتخاب كند ؛ شقاوت و بدبختى سراسر وجود اورا فرا مىگيرد و در اين صورت بسيار بهسادگى از روى غفلت و يا تنبلى ، با پيروى از هواهاى نفسانى و وسوسههاى شيطانى ، مىتواند مقام خود را از مقام حيوانات هم پايينتر ببرد ؛ زيرا در راه شرّ جز بدبختى و شقاوت چيزى ديگرى عايد انسان نمىشود . وقتى انسان از خدا بىگانه شد ، نه به مسائل دينى توجه مىكند و نه به مسائل اجتماعى ، چنين انسان قطعاً مقامش پايين مىآيد و به تعبير ديگر ، از اعلى عِلّيين به اسفل السافلين ، سقوط مىكند .
خداوند متعال جل جلاله انسان را بهگونهى آفريده كه داراى عقل سرشار و استعداد عالى است و به همين دليل به او فضيلت و برترى بخشيد تا بهعنوان يك موجود استثنائى از عقل خود استفاده نموده و استعداد خودش را شگوفا سازد . بهعبارت ديگر وظايفى كه به او محوّل گرديده است ، با توجه به استعدادى كه دارد ، به كمك عقل خود بايد آن را بهدرستى انجام دهد ؛ زيرا هيچ يكى از اديان آسمانى ، چيزى را خلاف عقل انسان بيان نكرده است و هر حكمى كه در كتب آسمانى آمده است ، مطابق عقل انسان است و هيچگونه تضادى با عقل ندارد . كسانىكه زير بار دين نمىروند ، در واقع از عقل خود گريزاناند و مطابق اميال نفسانىشان عمل مىكنند .