ششم و هفتم : موجودات آسمانى و اجتماع آنان با زمينيها
خداوند متعال مى فرمايد :
« وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ »
( شورى / 29 )
از نشانه هاى خداوند آفرينش آسمانها و زمين و جنبندگان است كه در آسمانها و زمين پراكنده نموده ، و خداوند بر يك جا نمودن آنها ( يعنى موجودات آسمانها و زمين ) هر وقتى بخواهد توانا است . از اين آيه شريفه دو امر دانسته مىشود :
يكى اين كه در كرات آسمانى موجودات مادى عاقل وجود دارد چنانچه از كلمه دابة و ضمير جمع كه براى عاقل آورده مىشود ( جمعهم ) دانسته مىشود .
ديگر اين كه وقتى مى رسد كه خداوند موجودات زمين را با موجودات آسمانها جمع خواهد كرد و اين كار حتماً شدنى است ( اين تحتّم از كلمه إذا دانسته مىشود )
كاوشهاى دانشمندان امروز به اين نتيجه رسيده كه فقط در كهكشان ما ممكن است ميليونها ستاره موجود باشد كه سيّارات تابع آنها مسكون باشند .
و تنها كره زمين ما نيست كه داراى مخلوقات مى باشد ، بلى حتى