دليل دهم : تشريع قسمتى از شريعت
قرآن يا از طرف خداوند است ، و يا از فكر حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم . اگر شق اول را قبول كنيم مقصد ما كه اثبات نبوت و حقانيت رسالت پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم است بدست مى آيد .
و اگر شق دوم را ادعاء كنيم نا چاريم كه غرضى براى تدوين قرآن پيدا كنيم ؛ زيرا كار اختيارى ممكن نيست از فاعل بدون هدف سرزند ، در حركت ارادى از خود انگيزه خاصى نخواهد . بويژه كارى كه بيست و سه سال به آن مشغول باشد .
غرض پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم از تأليف قرآن از دوحال بيرون نيست ، يا حكومت و رياست و بالاخره نفع شخصى خودش بوده و يا اصلاح جامعه از مفاسد كه روش ساير نيك انديشان بشر است و احتمال سوم كه مورد قبول عقل باشد در بين نيست .
در قرآن شواهدى است كه براى مردم متعمق و منصف ثابت مى سازد كه آيات قرآن نه به غرض منفعت فردى جمع شده و نه به سبب مجرد اصلاح و امن اجتماعى ، پس لابد شق اول معين