2 - رشته خطابه و فنون ، كه منطق مظفر ( ره ) در اين مورد مفصلا بحث كرده و البته مطالعه يك كتاب روانشناسى نيز بسيار مفيد است . مبلغين با معلومات خدمات ارزندهاى به مومنين مىتوانند ، بشرطيكه قلت معلومات آنان باعث گمراهى خود آنان و مستمعين آنان نگردد .
3 - تفسير قرآن مجيد ، درس تفسير بايد طورى برنامهريزى شود كه بعد از درسهاى مقدماتى ( ادبيات عربى ) تا مقارن درس خارج مورد تدريس محصلين دينى قرار گيرد . قرآن درياى بىپايان است و هر كس مطابق سليقه و استعداد خود از آن براى اصلاح جامعه و ارشاد مومنين ، شئونات زندگانى سياسى ، اخلاقى ، تاريخى ، اقتصادى و . . . استفاده مىبرد ، فاحشترين نقص حوزههاى علمى ما در گذشته عدم توجه به تفسير قرآن بوده است . كه فعلا در صدد جبران آن برآمده است ، ولى بايد با سرعت تدريس آن به نصاب لايق و كامل آن برسد .
4 - تخصص در علم رجال كه وقت كمترى نسبت به اجتهاد در فقه را مى طلبد .
5 - تخصص در علوم قرآنى كه نسل جوان فعلا به آن علاقمندى دارد .
6 - تخصص در نهج البلاغه .
7 - محصلين افغانى كه قصد قضاوت در كشور خود را دارند احوال شخصيه شيعه را درس بخوانند تا قاضى خوبى شوند ، و نيز مقدارى از
هامش
بعلل مختلف ( غرور ، تكبر و جهل مركب ، گمراهان فاسق ) خواننده را ناخواسته به گمراهى مىكشانند و رعايت اين موضوع بسيار مهم است .