پايان كتاب
در ذيل اين عنوان به مطالب زير اشاره مىشود .
اول - پارهاى از آيات اخلاقى قرآن .
دوم - پارهاى از روايات اخلاقى كه اسناد آنها مانند ساير روايات گذشته معتبر است .
سوم - قصص اخلاقى كه براى بيدارى و توجه نفس و حتى براى حركت نفس مفيد است .
چهارم - دعاء
اول - پارهاى از آيات اخلاقى
1 -
إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ
خداوند تغيير نميدهد حالت مردمى را تا آنان تغيير ندهند آنچه را كه در خود آنان است .
مراد از چيزى كه به خود مردم است طرز تفكر و صفات اخلاقى و افعال است . يا بعضى از اين سه .
بعيد نيست كه مراد اول و دوم ( طرز تفكر و صفات اخلاقى ) باشد كه بنابراين اخلاق زير بناى بدبختيها و خوشبختيها است هرچند عوامل ثانوى ديگرى هم در كار باشد ، ولى قدر مسلم دلالت آيه بر اين موضوع در زندگانى عمومى و اجتماعى ( قومى ) مىباشد با اين حال بعيد نيست كه از آيه فهميده شود كه حالات فردى نيز