5 - عن امير المؤمنين ( ع ) همنشينى با اشرار موجب بدگمانى بخوبان مىشود و همنشينى با خوبان بدان را بخوبان رساند . پيامبر اكرم ( ص ) مىفرمايد : كسى كه به خدا و روز قيامت ايمان دارد با كافر برادرى و با فاجر آميزش ننمايد .
مبارزه با مفسدين
نه تنها مجالست با اشرار ممنوع است كه مسلمان بايد بدفع فساد آنان بپردازد . دستور پيامبر اسلام اينست كه : وقتى اهل ريب و بدعت را بعد از من ديديد از آنان اظهار بيزارى كنيد و به آنان بدگوئى كنيد و بر آنان طعنه بزنيد و مبهوت شان سازيد ( بهتان زنيد ) تا در فساد در اسلام طمع نكنند و مردم را از آنان بر حذر بنمائيد تا از بدعتهاى آنان چيزى نياموزند خداوند براى شما با اين كار حسنات را مىنويسد و درجات شما را بلند مىبرد . « 1 »
برخورد حكومت اسلامى با مفسدين و محاربين بسيار شديد مىباشد . كه در فقه اسلامى بيان شده است . بهر حال با گمراه كنندگان و ظالمين و بدعت گزاران نبايد مدارا و گذشت كرد كه اين گذشت و دلسوزى نه نيكو كه ستمى بزرگ بر اجتماع است و اخلاق اسلامى را نبايد به حماقتهاى غير اسلامى مغشوش نمود .
ترحم بر پلنگ تيز دندان * ستمكارى بود بر گوسفندان
مطلب مهمى كه اينجا لازم بتذكر است اينست كه مسلمانان غيور و خصوصاً دانشمندان دينى غالباً در مقابل معاصى كوچك و
هامش
( 1 ) - ص 508 ج 11 الوسايل . البته سند روايت صحيح و معتبر است .