تفسير سورهى شورا « 1 » « 2 »
جهان ما در قرآن
« لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ » الشورى : 4 ، همين جمله در آيه اخير اين سوره نيز بيان شده است ، و در آيهى 49 اين سوره آمده است : « لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . . » ( الشورى : 49 ) ؛ معناى هر سه آيه ، اين مىشود كه خود آسمانها و زمين و آنچه كه در آسمانها ( كهكشانها ، ستارگان و كرات سيارهها و ملائكه و جنبدگان ) و آنچه كه در زمين از حيوانات و جمادات و انسان و نباتات و خزندگان زير زمين و معادن ، همهى مملوك و مخلوق خداوند است . سؤال مهم اين است كه همهى عالم هستى در جهان امكان همين آسمانها و زمين هاى هفتگانه « 3 » است كه يكى از آنها ، زمين مسكونهى ما - انس و جن مىباشد - و چيز ديگرى ماوراى اينها وجود ندارد ؟ ( با فرضى كه كهكشانهاى مكشوفه و غير مكشوفه مظروف آسمانها باشد ) يا ممكن است خارج آنها نيز موجوداتى وجود دارد ؟ ، مىشود براى متتبع در آيات قرآن مجيد احتمال اول ارجح باشد ؛ ولى نه مقطوع ، پس بايد بگوييم و الله العالم .