تفسير سورهى شورا « 1 » « 2 »
جهان ما در قرآن
« لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ »
الشورى : 4 ، همين جمله در آيه اخير اين سوره نيز بيان شده است ، و در آيهى 49 اين سوره آمده است :
« لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . . »
( الشورى : 49 ) ؛ معناى هر سه آيه ، اين مىشود كه خود آسمانها و زمين و آنچه كه در آسمانها ( كهكشانها ، ستارگان و كرات سيارهها و ملائكه و جنبدگان ) و آنچه كه در زمين از حيوانات و جمادات و انسان و نباتات و خزندگان زير زمين و معادن ، همهى مملوك و مخلوق خداوند است .
سؤال مهم اين است كه همهى عالم هستى در جهان امكان همين آسمانها و زمين هاى هفتگانه « 3 » است كه يكى از آنها ، زمين مسكونهى ما - انس و جن مىباشد - و چيز ديگرى ماوراى اينها وجود ندارد ؟ ( با فرضى كه كهكشانهاى مكشوفه و غير مكشوفه مظروف آسمانها باشد ) يا ممكن است خارج آنها نيز موجوداتى وجود دارد ؟ ، مىشود براى متتبع در آيات قرآن مجيد احتمال اول ارجح باشد ؛ ولى نه مقطوع ، پس بايد بگوييم و الله العالم .
هامش
( 1 ) - اين فراز از تفسير در تاريخ 12 / 4 / 1396 در مشهد مقدس ، در منزل حاجى جواد نوشته است .
( 2 ) - سورهى شورى مكى [ و ] داراى 53 آيه مىباشد
( 3 ) - بنا براين كه آياتى كه آسمانها به هفت محدود كرده مقيد آياتى باشد كه كلمهى سموات ( آسمانها ) را مطلق ذكر كرده است .