يك اصل مهم موعظه
« فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى » طه : 44 ) ؛ اى موسى و هارون با فرعون به نرمى سخن بگوئيد شايد او ( فطرت خود را ) به ياد بياورد و ( ايمان آورد ) و يا از ( باب دفع ضرر محتمل ) از خداوند بترسد . تجربه ثابت كرده است كه درشت گويى براى مخاطب حساسيت مىآورد و از حالت اول خود بدتر مىشود ؛ ولى در صحبت نرم اقلًا طرف حرفها را بهتر مىشنود و اگر قبول هم نكند عكس العمل تند نشان نمىدهد . اين ارشاد بر واعظين و مبلغين خصوصا در برابر مستكبرين اصل مهمى است كه هيچ گاه آن را فراموش نكنند غالب انبياء ( به حكايت قرآن ) در برابر بد گويىهاى امتان خود منطقى و اخلاقى عكس العمل نشان دادهاند . يك امر مهم ديگر براى دانشمندان دينى و دعوتگران به حق مطلبى است كه در آخر آيه 42 سوره طه آمده است وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي طه : 42 در ياد كردن من سستى نكنيد روح همه كارهاى دينى ياد خدا است و همه كارها براى او صورت گيرد .