اجتماع اسلامى در قرآن
« لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْراً وَ قالُوا هذا إِفْكٌ مُبِينٌ » .
( سوره نور ، آيه 12 ) .
چرا وقتى كه « تهمت » را شنيدند مردان و زنان به خود ( و مؤمنان و مؤمنات ديگر مانند خود شان ) گمان خير نبردند و نگفتند كه ( تهمت ساخته و پرداخته منافقان و دشمنان مردم ) دروغ و افتراى آشكار است .
« إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ » .
( سوره نور ، آيه 19 ) .
كسانى كه دوست دارند فحشا و زشتى ها در بين مؤمنان شايع و پراكنده شود ، عذاب دردناكى در دنيا و آخرت براى شان آماده است .
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ وَ مَنْ يَتَّبِعْ خُطُواتِ الشَّيْطانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً وَ لكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ، وَ لا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ السَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبى وَ الْمَساكِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ » .
( سوره نور ، آيات 21 و 22 ) .
اى مؤمنان به دنبال قدم هاى شيطان نرويد كه شما را به ( ارتكاب ) فحشا و منكر دستور مىدهد . . . ( بين خود عفو و گذشت داشته باشيد ) آيا دوست نداريد كه خداوند غفور و رحيم شما را بيامرزد .
اگر ما مسلمانان زندگانى اجتماعى خود را بر اساس آنچه كه خالق انسان براى ما طراحى