اين مطلب با دقت در آياتى كه لفظ كتاب در آنها آمده استفاده مىشود و به تعبير ديگر مىشود گفت كه لفظ كتاب به اصطلاح ادبى مشترك معنوى است كه بر مطلق نوشته چه يك سطر و چه يك صفحه و چه چند صفحه و صحايف و چه كتابهاى چند صد صفحه اى اطلاق مىشود ؛ مانند اطلاق لفظ انسان بر تازه متولد شده و طفل مميز و مرد بالغ و مرد بزرگ و مرد صد ساله .
مطلب مهم تر از اين بيان ، سبب اطلاق كتاب بر آيات نازله قرآن است زيرا قرآن در طول مدت بيست يا بيست و سه سال تدريجاً بر آن حضرت در مكه و مدينه نازل شده و انزال آن به وحى إلهى توسط جبرئيل امين ( ع ) بر روح مقدس خاتم المرسلين صلى الله عليه و آله بوده است و ما هيچ دليل و شاهدى نداريم كه آيات نازله نوشته شده باشد و جبرئيل كاغذ و يا لوح را آورده باشد ، چنانچه بر موسى ( ع ) الواح نازل شد و احتمالًا انجيل اصلى مثل تورات به شكل كتاب منظم و يا به شكل اوراق و الواح نازل شده باشد كه احتمال دومى از كلمه الواح و صُحُف كه در قرآن آمده است ؛ قوى مىباشد ، ولى مع الوصف بازهم كتاب به معناى امروزى صدق مىكند .
بنابراين صدق كتاب چه بر يك آيه و چه بر چند آيه و بر يك سوره و بر همه 114 سوره قرآن محتاج به استدلال است . به اين آيات توجه كنيد :
« الم ، ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ »
( البقرة : 2 1 )
« الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ »
( يونس : 1 )
« الر كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ »
( هود : 1 )
« الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ »
( يوسف : 1 )
« المر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ . . . »
( الرعد : 1 )
« وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ »
( الرعد : 43 )