پدرش بخاطر وعده‌اى بود كه به او داده بود « 1 » وقتى روشن شد كه او دشمن خدا است از او بيزارى جست ، ابراهيم بسيار مهربان و بردبار است .
از اين آيات مطالبى به دست مىآيد :
1 - إستغفار و طلب آمرزش گناه براى مشركين و كفّار جايز نيست . هرچند از خويشان باشند .
2 - اين تحريم هم در دين ابراهيم بوده و هم در دين اسلام هم بر پيامبران و هم بر مؤمنين و بعيد نيست كه در همه‌ى شرايع چنين بوده باشد .
3 - ابراهيم براى پدر خود إستغفار كرد ( و به اين وسيله مى خواست او را به إيمان به خدا نزديك كند ) وقتى فهميده شد او دشمن خدا است و بر بت پرستى خود باقى مانده ، رابطه خود را با او قطع نمود .
4 - در اين مورد شما از ابراهيم پيروى نكنيد . و براى پدر كافر استغفار ننماييد .
5 - در آيه اول اينجا ابراهيم از خدا طلب مغفرت براى خود و والدين و مؤمنين نموده است .
دانشمندان جواب داده‌اند كه : درآيات ديگركلمه « أب » است و در اين آيه كلمهء « والدين » ، پس معلوم مىشود كه مقصود به أب پدر حقيقى نبوده ؛ بلكه عمو يا پدر خوانده‌اش بوده است و لفظ أب مانند والدين كه نصّ در پدر حقيقى است نمىباشد و اين قول اين فايده را دارد كه پيامبر از پدر مشرك به دنيا نيامده است كه مشهور إماميه و بعضى از دانشمندان سنى به آن معتقدند .
پاورقی
( 1 ) - البته در خود وعده هم گفته كه اگر إيمان نياوردى من براى تو كارى نمى توانم پس إستغفار تعليقى بوده نه جزمى( وَ ما أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ