نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 29
كيفيّت خسف در بيداء 515 فرق ظهور و فرج 516 كيفيّت انتفاع شيعيان از وجود حضرت در عصر غيبت 517 عدم ضرر تقدّم يا تأخّر ظهور براى كسى كه امام خود را شناخته است ( ت ) 518 تفاوت بهرهء نفوس از ولايت حضرت ولى عصر عجّل الله فرجه 519 سالكينى كه هميشه در حال حضورند 521 روايت : مَن عَرَفَ هَذَا الأمْرَ فَقَدْ فُرِّجَ عنه بِانتظارِه 522 هركدام از اولياء الهى ، بابى به سوى توحيد هستند 523 زيارت يكى از اولياء الهى ، زيارت همهء آنهاست 524 اوصاف منتظر حقيقى 525 تعبّد به شريعت 527 حقيقت جز از طريق شريعت حاصل نمىشود 527 تأثير دستورات واجب و مستحب شرعى در تكامل نفس انسان 528 اهتمام به انجام دستورات شريعت بدون مصلحت انديشىهاى موهوم 529 سير و سلوك انطباق زندگى با شريعت محمّديّه صلّى الله عليه و آله است 530 عدم رعايت حقوق ديگران به بهانهء سير و سلوك جائز نيست 531 رعايت نكات ريز شرعى در تربيت سالكان توسّط مرحوم علّامه ( ره ) 531 اخلاص 532 معناى اخلاص و ضرورت آن در سلوك إلىالله ( ت ) 532 اخلاص ، معيار ارزش عمل 533 عبادت نبايد براى حظّ نفس انجام شود 534 ايمان بايد بتشكن باشد نه بت ! 535 فضيلت عرفان خداوند بر زيارت بدون معرفت 536 لزوم توجّه به باطن در زيارتها 537 راه خدا راه مجاهدت است نه حظّ نفس 538 فرمايشاتى از مرحوم علّامه ( ره ) دربارهء اخلاص 539