عليه « 1 » به سامرّاء ، ايشان نيز در سالهاى پيش از 1300 هجرى قمرى به سامرّا مهاجرت و ساليان دراز در آنجا توطّن و از مكتب او استفادهها نمود و از شاگردان معروف و أصحاب خاصّ وى گرديد .
ايشان در اين دوران ، هم بحث با آية الله آقا سيّد محمّد فشاركى « 2 » و
هامش
( 1 ) شرح حال مرحوم آية الله ميرزا محمّد حسن شيرازى آية الله ميرزا محمّد حسن شيرازى در سال 1230 هجرى قمرى در شيراز تولّد يافت و پس از طىّ مقدّمات در نوجوانى به حوزه عظيم اصفهان آمد ، و پس از استفاده از محضر بزرگان براى تكميل علوم خويش در سال 1259 به نجف اشرف هجرت نموده و ضمن استفاده از بزرگان علم و ادب ، از خواصّ صاحب جواهر و شيخ انصارى گرديد و پس از وفات شيخ زعامت عالم تشيّع را به عهده گرفت .
وى براى اجراى مقاصد اصلاحى خود در سال 1291 به سامرّا مهاجرت نمود و با علم و تدبير الهى خويش خدمات شايستهاى انجام داد و در قضيّه تنباكو كه ايران در خطر سقوط كلّى قرار گرفته بود با فتواى تاريخى خود ضربهاى مهلك بر پيكر استعمار كافر انگليس وارد ساخت و قدرت مرجعيّت شيعه را متجلّى ساخت . در زمان او اسلام و تشيّع بار ديگر اقتدارى عظيم يافت و از اين رو به « مجدِّد » لقب گرفت . ( اقتباس از كتاب « هديّة الرّازى » تأليف شيخ آقا بزرگ طهرانى كه درباره مرحوم ميرزاى شيرازى تأليف شده است )
( 2 ) . شرح حال مرحوم آية الله سيّد محمّد فشاركى فقيه محقّق آية الله سيّد محمّد فشاركى در سال 1253 هجرى قمرى در قريه « فشارك » از توابع اصفهان به دنيا آمد . در شش سالگى پدر را از دست داد و در يازده سالگى به كربلا مشرّف شد و تحت تكفّل برادر عالمش سيّد ابراهيم كبير قرار گرفت و ادبيّات و منطق را نزد وى و سپس فقه و اصول را نزد عدّهاى از علماء كربلا همچون فاضل اردكانى فرا گرفت .
در حدود سال 1286 به نجف اشرف مهاجرت نموده و در درس آية الله مجدّد حاج ميرزا محمّد حسن شيرازى حاضر شد ، و در سال 1291 كه ميرزا به سامرّاء مهاجرت نمود وى نيز استاد را همراهى كرد و از بهترين شاگردان و خواصّ ميرزا گرديد تا بدانجا كه هنگاميكه اشتغالات ميرزا بواسطه رياست عامّهاش زياد شد امر تدريس و تربيت شاگردان را به دو سپرد .
پس از رحلت ميرزا ، افاضل از تلامذه آنمرحوم كه وى را أعلم ميدانستند از او خواستند كه متصدّى أمر مرجعيّت شود ، ولى وى نپذيرفت و ايشان را به آية الله ميرزا محمّد تقى شيرازى ارجاع داد و خود به نجف مهاجرت نموده و مشغول به تدريس شد ، و أفاضل طلّاب به درس ايشان روى آوردند تا بدانجا كه شكست در سائر مجالس درس آشكار شد . و سرانجام در ذو القعده الحرام سال 1316 هجرى قمرى رحلت نمود . ( « وقاية الأذهان » ص 143 تا ص 145 ؛ « الرّسائل الفشاركيّة » ص 5 تا ص 7 )