بعداً كشف شود .
اينها مخلوق خدا هستند . و خدا اذن و اجازه كشتن را نداده است . اين كشتن ، قتل نفس است . و در قتل نفس ، خداوندِ خالق نفس ، بين نفس انسانِ صحيح و معيب ، و زن و مرد ، و مريض و سالم ، و عاقل و مجنون ، و كوچك و بزرگ فرقى نگذاشته است . و به قتل نفس عمدى هرطور باشد وعده خلود در آتش دوزخ را داده است .
انتحار و خودكشى قتل نفس است ؛ و در اسلام حرام و ممنوع
بلكه انسان اختيار نفس خودش را هم ندارد . و خودكشى گرچه بواسطه تنگدستى و شدّت فقر ، و زندانى شدن متمادى ، و ورود مصائب گوناگون باشد حرام است ؛ كسى كه به انتحار دست مىزند در جهنّم ميرود ، و در آنجا طبق آيه قرآن مخلّد است .
عموم و إطلاق آياتى كه دلالت برحرمت قتل نفس عمدى دارد ، شامل قتل انسان نفس خودش را ، و شامل قتل نفس غير مىشود .
أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً
« 1 » به خوبى و روشنى دلالت بر حرمت انتحار هم مىكند .
و علاوه آيه كريمه :
وَ أَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
« 2 » دلالت بر اين مدّعى دارد .
فلهذا اگر دشمن بخواهد انسان را دستگير كند و براى إقرار و اعتراف شكنجه نمايد ، انسان حقّ خوردن و بلعيدن قرصهاى سمّى كه فوراً او را ميكشد ( گرچه بدون درد و التهاب باشد ) ندارد ؛ اگرچه آن شكنجه با
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 32 ، از سوره 5 : المآئدة ؛ و در ص 21 از همين كتاب ترجمهاش ذكر شد .
( 2 ) . آيه 195 ، از سوره 2 : البقرة : « و در راه خدا انفاق كنيد ! و با دستهاى خودتان خود را در تهلكه نيفكنيد ! و نيكى بنمائيد كه خداوند نيكوكاران را دوست دارد » .