تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله نكاحيه (كاهش جمعيت ضربه اى سهمگين بر پيكر مسلمين) (فارسى) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
كشور ما لبريز شود ، در مسأله كنترل جمعيّت كشور منعطف شده است ؟ آيا اهداف و انگيزه‌هاى پشت پرده‌اى از سوى استكبار اقتصادى دنيا نمىتواند وجود داشته باشد ؟ آيا اگر بنا بشود كه اين كمك‌هاى پولى و امكاناتى ، به جاى آنكه صرف تحقيقات پيرامون كنترل جمعيّت شود ، در مورد بررسى توزيع عادلانهء غذائى و انتقال و رشد تكنولوژى علمى و . . . صرف شود ، آيا باز اين واردات ، امكانات و پول‌هاى هديّه‌اى از خارج كشور ادامه پيدا مىكند يا خير ؟ آيا وقتى مىبينيم كه كندى رئيس جمهور سابق آمريكا در حالى كه ميليون‌ها تن بمب بر سر ميليونها ويتنامى ميريخت ، بدنبال كمك كردن كشورهاى عقب مانده براى تحقيق و برنامه ريزى در مورد كنترل جمعيّت و رشد اقتصادى بر مىآيد ، اين ابهام در ذهن خطور نميكند كه كشورهاى ثروتمند دنيا براى غارت كشورهاى جهان سوّمى و جلوگيرى از رشد و توسعه اقتصادى ، اين سياستها و كمكها را ارائه ميدهند ؟ ! آيا وقتى خانم دكتر نفيس صديق آمريكائى - پاكستانى در ايران مىگويد : « . . . همه معتقدند كه براى جلوگيرى از رشد نامعقول جمعيّت ايران بايد كارى كرد . . . ما به ايران آمده‌ايم تا در تنظيم يك برنامه جمعيّتى به ايران كمك كنيم . ضمن آنكه اين برنامه كوتاه مدّتِ 2 ساله‌اى ، 4 ميليون دلار هزينه خواهد داشت . » در حالى كه رئيس جمهور فعلى آمريكا « بوش » طرح برنامه كنترل جمعيّت آمريكا را ردّ مىكند ، چرا جاى اين سؤال و اين فكر پديد نيايد كه سفير سازمان بين الملل براى چه اهدافى راهى كشور ما شده است ؟ ! اگر گفته شود كه : بهترين دليل خيرخواهى كشورهاى غربى براى كشور ما در اينست كه خودشان برنامه كنترل جمعيّت را اجراء كرده‌اند و بخاطر همين نيز از رشد اقتصادى برخوردار شده‌اند ، بايد در مقابل گفت كه : اوّلًا آنها هرگز برنامه‌اى مدوّن براى كنترل جمعيّت نداشته و ندارند ؛ بلكه با ايجاد شدن