أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ * ذلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها غافِلُونَ * وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ .
« 1 »
« و ياد بياور اى پيغمبر روزى را كه خداوند همه جنّ و انس را در قيامت محشور مينمايد و خطاب مىكند به جنّها كه : اى جماعت جنّيان شما بواسطه تماس و اغواى انسانها و داخل نمودن آنان را در گروه خود ، فزونى گرفتيد و كثرت يافتيد ! و دوستان و موالى جنّيان از طائفه انسان ميگويند : بار پروردگارا ! ما گروه انس و جنّ هر كدام از يكديگر بهره يافتيم و متمتّع و كامياب شديم ، تا آن زمان و مدّت مقرّرى را كه به عنوان اجل و سرآمدِ وقت ، تو براى ما مقدّر فرمودى فرا رسيد ! خداوند خطاب مىكند : اينك آتش است كه جايگاه و منزلگاه شماست ؛ در آن بطور جاودان خواهيد بود مگر آنكه خدا بخواهد . حقّاً پروردگارت اى پيامبر حكيم و عليم است .
و بدين طريق ما بعضى از گروه ستمگر را بر بعضى ديگر ولايت ميدهيم در اثر آن اعمال زشتى كه كسب كردهاند .
اى جماعت جنّ و انس ! آيا از خود شما به سوى شما پيامبرانى نيامدهاند تا آنكه آيات مرا براى شما حكايت كنند ، و از لقاء چنين روزى شما را بر حذر دارند ؟ ! در پاسخ جنّيان و انسيان ميگويند : ما بر جهالت و پليدى نفوس خودمان ، و بر خبط و خطاها و گناهانمان گواهى ميدهيم . ايشان را زندگى پست و عيش حيوانى فريفت ، و آنها در اين حال ميفهمند و گواهى ميدهند كه در حيات دنيا كافر بودهاند
هامش
( 1 ) آيات 128 تا 132 ، از سوره 6 : الانعام