وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ .
« 1 » « و نبايد بخوريد از آن ذبيحهاى كه نام خدا در وقت كشتن بر آن برده نشده است ؛ و اين كار گناه و عدول از ميزان به كجروى و انحراف ، و فسق است . »
خاصّ قرآن :
احكامى است كه بالخصوص براى شخصى معيّن است ، همانند رسول خدا صلّى الله عليه و آله ؛ مثل خطاب خدا به آن حضرت دربارهء تحريم ما أحلّ الله له :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ .
« 2 » « اى پيغمبر ! چرا حرام مىكنى بر خودت ، چيزى را كه خداوند براى تو حلال نموده است ؟ ! تو به خاطر دلخواه و خوشايند زنهايت ، اين كار را مىكنى ؟ ! و خداوند آمرزنده و مهربان است . »
عامّ قرآن :
احكامى است كه اختصاص به شخص و يا طائفهاى ندارد ؛ مثل وجوب عدّهء زنان ، و حرمت ازدواج با آنها قبل از تمام شدن عدّه ؛ مثل :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَ أَحْصُوا الْعِدَّةَ وَ اتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ .
« 3 » « اى پيامبر ! حكم عمومى همهء شما مسلمانان اينست كه : چون زنهايتان را طلاق داديد ، بايد پس از عدّهء طلاق آنها را رها كنيد ؛ و شمارش روزهاى عدّه را داشته باشيد ! و تقواى خداوند را كه پروردگار شماست ، داشته باشيد ! »
عِبَر قرآن :
يعنى مطالبى كه در قرآن وارد شده است و موجب عبرت
هامش
( 1 ) - صدر آيه 121 ، از سورهء 6 : الأنعام
( 2 ) - آيه 1 ، از سورهء 66 : التّحريم
( 3 ) - صدر آيه 1 ، از سورهء 65 : الطّلاق