لَاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا .
و لو لا أن ثبتناك لقد كدتّ تركن إليهم شيئا قليلا .
إذا لّأذقناك ضعف الحياة و ضعف الممات ثمّ لا تجد لك علينا نصيرا . « 1 » « و حقّا نزديك بود مشركان تو را متزلزل گردانند و منصرف كنند از آنچه را كه ما به سوى تو وحى فرستادهايم ، تا آنكه غير از آن وحى را به ما افتراء ببندى و نسبت دهى ! و در آن صورت تو را دوست خود مىداشتند .
و اگر هرآينه ما تو را ثابت و استوار ننموده بوديم ، حقّا نزديك بود كه به مقدار كمى بدانها اعتماد كنى ! در آن صورت ما دو برابر عذابى را كه به سائر مجرمين در دنيا مىچشانيم به تو مىچشانديم ، و همچنين دو برابر عذابى را كه به آنان پس از مرگ مىچشانيم به تو مىچشانديم ؛ و پس از اين ديگر تو براى خود يار و نصرت كنندهاى را عليه ما و براى رفع عذاب ما نمىيافتى ! » علّامه آية الله طباطبائى قدّس الله سرّه در تفسير آوردهاند كه : « مراد از
الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ
قرآن است ؛ از جهت اشتمال آن بر توحيد و نفى شرك ، و سيرهء صالحه . و براى تأييد اين مطلب در بعضى از اسباب نزول وارد است كه :
مشركين از رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم خواستند كه اوّلا نام خدايان آنها را به زشتى بر زبان نياورد ، و ثانيا بندگان و غلامان آنها را كه اسلام گزيده بودند از خود دور گرداند ؛ و در نتيجه آنها حاضر شده بودند كه با پيامبر مجالست كنند ، و كلام وى را بشنوند ؛ كه اين آيات فرودآمد .
و معنى اين مىشود كه : مشركين نزديك بود تو را بلغزانند ، و از آنچه را
هامش
( 1 ) - آيات 73 تا 75 ، از سورهء 17 : الإسراء