خصوص پرهيزكاران خوانده است .
[ قرآن براى ارشاد و هدايت خدا ترسان است ]
طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشى .
« 1 » ( طه ، ما قرآن را بر تو فرونفرستاديم ، تا در راه هدايت مردم ، خود را به تعب و مشكلات بيفكنى : فقطّ منظور از نزول قرآن ، تذكّر و يادآورى نمودن است ، براى كسى كه از خدا چشم ترس دارد . )
فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ .
« 2 » ( پس اى پيامبر ! تو تذكّر بده ! زيرا كه كار تو فقطّ تذكّر دادن است ؛ و بر اين مشركان سيطره و هيمنه ندارى ! )
وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ .
« 3 » ( و تو اى پيامبر تذكّر بده ! زيرا تذكّر دادن ، و ياد خدا نمودن براى مؤمنين بهره دارد . )
فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخافُ وَعِيدِ .
« 4 » ( پس تو اى پيامبر ! تذكّر بده بواسطهء قرآن كسى را كه از تهديد و تحذير پروردگار در هراس است . )
فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُونَ .
« 5 » ( و تو اى پيامبر ! صبر و شكيبائى پيشه كن ! زيرا كه وعدهء خداوند البتّه شدنى و حتمى است ؛ و مواظب باش كه مردمى كه داراى يقين نيستند ، تو را سبك نكنند ، و به خفّت نكشانند ! ) بارى اين بحثى بود كه در تفسير عبارت
يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ
شد ؛
هامش
( 1 ) آيهء 1 تا 3 ، از سورهء 20 : طه .
( 2 ) آيهء 21 و 22 ، از سورهء 88 : غاشيه .
( 3 ) آيهء 55 ، از سورهء 51 : ذاريات .
( 4 ) آيهء 45 ، از سورهء 50 : ق .
( 5 ) آيهء 60 ، از سورهء 30 : روم .