واقعى است . آن وقت در اينجا كه مىفرمايد : خُذْ بِمَا خَالَفَ الْعَامَّةَ ، يعنى مخالفت عامّه طريق است به سوى واقع ؛ نه اينكه مخالفت عامّه موضوعيّت دارد . وقتى دو راه براى ما مشتبه شد ، در راهى كه خلاف عاّمه است بايد قدم برداريم ؛ زيرا كه غالباً آنها أحكامشان خلاف كتاب و سنّت و خلاف ولايت است . پس آن حكمى را بايد عمل كرد كه مخالف با رأى آنان باشد . فَإنَّ الرُّشْدَ فِى خِلافِهِمْ ، به اين معنى است . يعنى چون آنها راه غىّ را پيمودند ، در حال شكّ ، خلاف آنها أماريّت براى راه رشد دارد .
اللَهُمّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ءَالِ مُحَمَّد
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحه 216
پدیدآورندگان: السيد محمد حسين الطهراني
ص۲۱۶