و كاملًا مفيد معناى متن نبود ، اين ترجمه در چهار نوبت ديگر توسّط چهار نفر از اهل فضل و دانش و امين در نقل ، مورد نظر و بازبينى قرار گرفت ؛ و تنقيحات و تصحيحاتى به عمل آمد .
و در اين اوان ، آخرين بازبينى شده آن را نزد حقير آوردند ، و با كثرت مشاغل و شواغل علمى كه از هر سو متراكم بود ؛ خداوند منّان توفيق داد كه يك بار از ابتداء تا انتهاى آن را مطالعه و پس از مختصر تغييرى آن را كامل و آمادهء براى طبع و مطالعه يافتم .
از مترجم محترم و نيز از ديگر دوستان اهل فضل و دانش كه در كار ترجمه و تصحيح كتاب متحمّل زحمات شدند و از ذكر نام خود خرسند نيستند كمال تشكّر و امتنان حاصل است .
كمال شكر و سپاس سزاوار خداوند است ، كه چنين توفيقى عنايت فرمود ، تا اين رساله فرهنگى اسلامى بدين صورت مطلوب در دسترس اهل نظر و مطالعه و دقّت قرار گيرد .
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ .
« 1 »
مشهد مقدّس رضوى ، چهارم رجب 1403 هجريّه قمريّه
سيّد محمّد حسين حسينىّ طهرانى
هامش
( 1 ) آيه 43 ، از سوره 7 : الاعراف : سپاس اختصاص به خداوند دارد كه او ما را بدينجا رهبرى كرد ؛ و اگر رهبرى او نبود ، هرگز ما نمىتوانستيم بدينجا راه يابيم .