هستم ، و من قسمت كنندهء بهشت و آتش هستم ، و من صاحب اعراف هستم . »
اين سه دسته از روايات متّفقاً دلالت دارند بر آنكه رجال و اهل اعراف فقط ائمّه و پيشوايان اهل بيت و آل محمّد عليهم السّلام هستند .
وقوف ائمّه عليهم السّلام و شيعيان گنهكار ، بر أعراف
چهارم :
رواياتى است كه دلالت دارند بر آنكه بر اعراف ، امامان و پيشوايان آل محمّد با تابعين خود از گناهكارانى كه اميد عفو و شفاعت و انتظار رحمت دربارهء آنان است ، وقوف دارند .
مانند روايت واردهء در « تفسير علىّ بن إبراهيم » از پدرش از ابن محبوب از ابو ايّوب از بُرَيد ، از أبى عبد الله عليه السّلام كه :
« اعراف تلهائى است بين بهشت و آتش . و رجال اعراف ، أئمّه صلوات الله عليهم أجمعين هستند كه با شيعيان خود بر اعراف وقوف دارند .
و اين در حالى است كه مؤمنين بدون حساب همگى روانهء بهشت شدهاند .
أئمّه عليهم السّلام به شيعيان خود كه گناهكارند و بر اعراف وقوف دارند ميگويند : ببينيد برادرانتان را كه بدون حساب روانهء بهشت گرديده اند ! و اينست گفتار خداوند تبارك و تعالى :
سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ .
« 1 »
« سلام خداوند بر شما باد ! درحالىكه هنوز آنها داخل در بهشت
هامش
( 1 ) ذيل آيه 46 ، از سورهء 7 : الاعراف