رساتر اين آيه است كه :
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ * جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ .
« 1 »
« آيا نظرى نيفكندى بسوى كسانى كه نعمت خدا را به كفر تبديل كردند و قوم خود را به ديار هلاكت و نابودى كشاندند ؟ آنان در جهنّم مىسوزند ، و جهنّم بد قرارگاهى است ! »
سابقاً ذكر كرديم كه مراد از نعمت در اين آيه ، ولايت است . « 2 » و ولايت ، سبيل و راه بسوى خداست ؛ و در مقابلش كفر است ، يعنى بستنِ راه و مسدود شدن طريق عبوديّت .
ظاهر ، فانى و از بين رونده ؛ و باطن ثابت و پابرجاست
پس غايت و نهايت سير چنين افرادى كه بر ظاهر جمود دارند و از باطن إعراض مىكنند ، بَوار و هلاك و نابودى است . و ظاهر ، از بين رونده ، و خراب شونده ، و نابود است ؛ و باطن ، پايدار ، و ثابت ، و بادوام ، و پا برجا ؛ همچنان كه خداوند مىفرمايد :
وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ .
« 3 »
« و اى پيامبر ! به كسانى كه ايمان آوردهاند بشارت بده كه از براى آنان در نزد پروردگارشان گامى متين و قدمى راستين است . »
و نيز مىفرمايد :
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
. « 4 »
هامش
( 1 ) آيه 28 و 29 ، از سورهء 14 : إبراهيم
( 2 ) « معادشناسى » ج 8 ، اواخر مجلس 58
( 3 ) قسمتى از آيه 2 ، از سورهء 10 : يونس
( 4 ) آيه 55 ، از سورهء 54 : القمر