و در « أمالى » شيخ وارد است كه أمير المؤمنين عليه السّلام در نامه اى كه به اهل مصر نوشتند ، در وصف آتش روز قيامت چنين ذكر مىكنند كه :
قَعْرُهَا بَعِيدٌ ، وَ حَرُّهَا شَدِيدٌ ، وَ شَرَابُهَا صَدِيدٌ ، وَ عَذَابُهَا جَدِيدٌ ، وَ مَقَامِعُهَا حَدِيدٌ . لَا يَفْتُرُ عَذَابُهَا ، وَ لَا يَمُوتُ سَاكِنُهَا . دَارٌ لَيْسَ فِيهَا رَحْمَةٌ ، وَ لَا تُسْمَعُ لِاهْلِهَا دَعْوَة - الْخبرَ . « 1 »
« ته جهنّم بسيار دور است ، و آتش آن شديد است ، و آشاميدنيهاى آن چرك خونآلود و يا فلزّ گداخته است ، و عذاب آن هميشه جديد و تازه است ، و گرزهاى آن از آهن است . عذابش هيچوقت تخفيف نيافته و سبك نمىشود ، و ساكنان آن هيچوقت نمىميرند . خانه اى است كه در آنجا رحمت نيست ، و هيچ خواهش و تقاضائى از اهل آن شنيده و پذيرفته نمىشود . »
هامش
( 1 ) « أمالى » طوسى ، جزء 1 ، طبع سنگى ، ص 18