« اى على ! تو و شيعيان تو در حوض بر من وارد مىشويد در حالى كه جملگى سيراب و سيراب شدهايد ، و دشمنان تو بر تو وارد مىشوند ، در حالى كه همگى تشنه كام ، و سر به بالا نگاه داشته شده و چشم به زير افكنده هستند . »
و در تفسير آيه شريفهء :
وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً
« 1 » . آمده است كه مراد از ربّهم ، سيّد و آقاى آنان است و او علىّ بن أبى طالب است . و دليل بر آنكه ربّ در اينجا به معناى سيّد و بزرگ آمده است ، گفتار خداوند است از زبان زندانى ، يوسف بن يعقوب ، به مصاحب زندانى خود كه :
اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ .
« 2 » « يعنى مرا در نزد آقا و سالار خود به ياد بياور . »
و در « فائق » زمخشرى آورده است كه رسول الله به أمير المؤمنين عليهما الصّلاة و السّلام گفتند :
أَنْتَ الذَّائِدُ عَنْ حَوْضِى يَوْمَ الْقِيَمَةِ ! تَذُودُ عَنْهُ الرِّجَالَ كَمَا يُذَادُ الاصْيَدُ .
الْبَعيرُ الصّادى « 3 » ، أىِ الَّذى بِهِ الصَّيَدُ . وَ الصَّيَدُ دآءٌ يَلْوى عُنُقَهُ . « 4 »
« اى علىّ ! تو هستى كه در روز قيامت از حوض من دور ميكنى و مىرانى ! دور ميكنى از آن مردانى را ! همانطور كه شتر أصْيَد را از
هامش
( 1 ) - آيه 21 ، از سورهء 76 : الدّهر : « و ربّ آنان به آنها از شراب طهور ، آب داد و سيراب كرد . »
( 2 ) - « مناقب » طبع سنگى ، ج 1 ، ص 350
( 3 ) - در نسخهء « مناقب » اينطور است ؛ ولى صحيح آن همانطور كه در خود كتاب « الفائق » آمده ، البعير الصّاد مىباشد . ( م )
( 4 ) - « مناقب » طبع سنگى ، ج 1 ، ص 350