بواسطهء كثرت گناهانش يك قدمش بلغزد ، قدم ديگر او در اثر محبّت ايشان برقرار و ثابت مىماند . دوستدار آنها به سوى بهشت و دشمن آنها رهسپار دوزخ است . »
و چقدر عالى و خوب مدّاح اهل بيت : نظام استرآبادى سروده است :
على امام مُعَلَّاى هاشمى كه بود * سواد منقبتش بر بياض ديدهء حور
ز حُبّ اوست به روز جزا نه از طاعت * اميد مغفرت از حىّ لا يزال غفور
نتيجه اى ندهد بى محبّتش در حشر * مكاشفات جُنيد و رياضت منصور
ز دل سواد معاصى برون برد مهرش * چنان كه ماه برد ظلمت شب ديجور « 1 »
هامش
( 1 ) « سفينة البحار » ج 1 ، ص 201