آورده است . « 1 »
و نيز در « محاسن » با همين سند آورده است كه :
قَالَ : قُلْتُ لَابِى عَبْدِ اللهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ : قَوْلُهُ :
مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ
( أَىْ مَنْ هُمْ ؟ )
قَالَ : نَحْنُ أُولَئِكَ الشَّافِعُونَ . « 2 »
« ابن وهب گويد : از امام صادق عليه السّلام دربارهء گفتار خداوند كه : كيست در نزد خداوند شفاعت كند مگر به اذن او ؟ اوست كه ميداند آنچه در برابر آنهاست و آنچه پشت سر آنهاست ، پرسيدم ( يعنى پرسيدم ايشان چه كسانى هستند ؟ ) .
حضرت فرمود : آن شفيعان فقط ما هستيم . »
و اين روايت را نيز در « تفسير عيّاشى » از معاوية بن عمّار آورده است . « 3 »
و در « مناقب » ابن شهرآشوب از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء تفسير آيه :
وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ
، « 4 » روايت كرده است :
قَالَ : وَلَايَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ : وَ يُقَالُ :
أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ
، قَالَ : شَفَاعَةُ النَّبِىِّ .
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ
، شَفَاعَةُ عَلِىٍّ
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » ج 8 ، ص 41
( 2 ) « محاسن » برقى ، ج 1 ، ص 183
( 3 ) « تفسير عيّاشى » ج 1 ، ص 136
( 4 ) قسمتى از آيه 2 ، از سورهء 10 ، يونس