مقرّبين و ابرار حقيقت آتش را شناختهاند ؛ و بدان دل ندادهاند لذا چون برق خاطف ، و چون باد تند وزش از آن ميگذرند .
وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً
. « 1 »
« و اگر چنانچه بر طريق راست و استوار پايمردى كنند ، ما هر آينه به آنان از آب شيرين و گوارا و فراوان مىنوشانيم » . و امّا راجع به كسانى كه به خدا و جزا و عمل مؤمن نيستند و عالم را هرج و مرج ، و بدون حساب ميدانند ، ميفرمايد :
وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ
. « 2 »
« و حقّاً آن كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند از راه و روش و صراط واضح به دور افتاده و پرت شدهاند ؛ و به انحراف و كجروى و گمراهى گرائيدهاند » .
آرى صراط صراط علىّ بن أبى طالب است ؛ و صِرَاطُ عَلِىٍّ حَقٌّ نُمْسِكُهُ ؛ آن رويّه روش حقّ است ؛ و بايد گرفت و به دو نزديك شد ، و روز به روز نزديكتر شد تا صد در صد در پشت سر او قرار گرفت . و شيعه او شد ؛ و به او ملحق شده و به بهشتى كه او ميرفته و براى آن در تكاپو بوده است رفت ؛ و در تمام اعمال و اقوال از آن صراط تعدّى و تجاوز نكرد كه اين خسران بزرگى است .
مرحوم محدّث قمى نقل كرده است از كتاب « مصابيح الانوار » :
قَالَ : بَلَغَنَا أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِين عَلَيْهِ السَّلامُ اشْتَهَى كَبِداً مَشْوِيَّةً
هامش
( 1 ) آيه 16 ، از سورهء 72 : الجنّ
( 2 ) آيه 74 ، از سورهء 23 : المؤمنون