آفرينشى كه نميدانيد انشاء و ايجاد كنيم » !
براى حشر مردگان چهل روز باران حيات مىبارد
در كتاب « أمالى » صدوق از أحمد بن زياد هَمْدانى ( ره ) حديث مىكند كه او گفت : براى ما روايت كرد علىّ بن إبراهيم بن هاشم از پدرش از محمّد بن أبى عُمَير از جميل بن دَرّاج از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام كه فرمودند :
إذَا أَرَادَ اللهُ أَنْ يَبْعَثَ الْخَلْقَ أَمْطَرَ السَّمَاءُ عَلَى الارْضِ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً ، فَاجْتَمَعَتِ الاوْصَالُ وَ نَبَتَتِ اللُحُومُ . « 1 »
« چون خداوند اراده فرمايد كه مردم را براى قيامت محشور كند ، چهل شبانه روز آسمان بر زمين باران ببارد ؛ و در اين صورت ، اجزاء و اعضاءِ بدنها به هم مىپيوندد و گوشت بر روى آنها ميرويد . »
و نيز در « بحار الانوار » اين روايت را از « تفسير علىّ بن إبراهيم » نقل مىكند و در تتمّهاش حضرت صادق عليه السّلام ميفرمايد : جبرائيل به نزد رسول الله صلّى الله عليه و آله آمد و آن حضرت را با خود به قبرستان بقيع آورد تا رسيدند به قبرى ، جبرائيل صاحب آن قبر را صدا زد و گفت : برخيز به اذن خدا !
مردى از ميان قبر برخاست كه تمام موهاى سر و صورتش سپيد بود ، و با دست خود خاك را از صورتش پاك ميكرد و مىگفت : الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ اللهُ أَكْبَرُ . جبرائيل به او گفت : برگرد در ميان قبر به اذن خدا !
و سپس با رسول الله رفتند تا به قبر ديگرى رسيدند ، جبرائيل به
هامش
( 1 ) « أمالى » صدوق ، طبع سنگى ، ص 107