وَ هُوَ الآيَةُ الْمُحيطَةُ فى الْكَوْ * نِ فَفى عَيْنِ كُلِّ شَىْءٍ تَراها ( 2 )
الْفَريدُ الَّذى مَفاتيحُ عِلْمِ الْ * واحِدِ الْفَرْدِ غَيْرُهُ ما حَواها ( 3 )
هُوَ طاوُسُ رَوْضَةِ الْمُلْكِ بَلْ نا * موسُها الاكْبَرُ الَّذى يَرْعاها ( 4 )
وَ هُوَ الْجَوْهَرُ الْمُجَرَّدُ مِنْهُ * كُلَّ نَفْسٍ مَليكُها زَكّاها ( 5 ) « 1 »
1 - او سرّ سجده است در فرشتگان و ساكنين مَلا أعلى . و اگر او نبود ، آنان پيشانىهاى خود را به خاك نمىماليدند .
2 - او آيت خداست كه به عالم آفرينش محيط است ؛ و بنابراين در هر چيزى تو او را مىبينى !
3 - او يگانهاى است كه كليدهاى عِلم خداوند واحد فرد را غير از او كسى نمىتواند در بر گيرد .
4 - او طاووس باغ سلطنت خداست ؛ بلكه ناموس اكبر آن باغ است كه در آن باغ گردش مىكند و تفريح و تفرّج مىنمايد .
5 - و او اصل يگانه و جوهر مجرّدى است كه خداوندِ نفوس ، هر نفسى را از جهت او پاك گردانيده است .
هامش
( 1 ) ابياتى از قصيدهء ازرى كه همراه با تخميس آن در يك مجلّد طبع شده ، ص 136 و 137