درس سى و چهارم و سى و پنجم بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و صلّى اللّه على محمّد و آله الطاهرين و لعنة اللّه على أعدائهم أجمعين من الآن الى قيام يوم الدّين و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم .
قال اللّه الحكيم فى كتابه الكريم :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ * جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ
« 1 » .
ترجمه : « به درستى كه افرادى كه ايمان آوردهاند و كردار شايسته انجام دادهاند ايشان بهترين خلائق خواهند بود ، پاداش آنان در نزد پروردگارشان باغهائى پر درخت سر به هم آورده از بهشتهاى عدن خواهد بود كه در زير آن درختان ، نهرهائى جارى است ، در آن بهشتها به طور جاودان و دوام زيست خواهند نمود ، خدا از آنها راضى و آنان نيز از خدا راضى هستند . اين است مقام و منزلت كسى كه از عظمت پروردگار خود درخشيت افتد ( و بالنّتيجه به طاعت او بپردازد ) » .
اين آيه كريمه دربارهء امير المؤمنين عليه السّلام و شيعيان آن حضرت وارد شده است . رواياتى كه در شأن نزول اين آيه راجع به آن حضرت و شيعيان اوست زياده از حدّ احصاء ، و علماى بزرگ شيعه و سنّى در كتب خود ضبط و در تفاسير خود در ذيل اين آيه مباركه آوردهاند . در كتاب « غاية المرام » از طريق عامّه يازده حديث و از طريق خاصّه هفت حديث به مضامين مختلفه راجع به شأن نزول اين آيه دربارهءي
هامش
( 1 ) سورهء بيّنه 98 - آيه 7 و 8 .