او بر جميع مسلمين عالم زعامت كند و سر رشته امور مردم را بهدست گيرد ؟
كردند با او آنچه كردند ، تا بالأخره پس از سى سال خون دل ، در محراب عبادت فرقش را بشكافتند ؛ و چنين روح كلّى و حيات سرمدى خود را در زير خاك پنهان نموده ، دل جنّ و انس و حيوان بيابان و مرغان هوا را در سوگش ماتم سرا نمودند .
ابن اثير جزرى مىنويسد : و أنبأنا جدّى ، حدّثنا زيد بن على عن عبيد الله بن موسى ، حدّثنا الحسن بن كثير عن أبيه قال : خرج علىٌّ لصلوةِ الفجرِ فاستَقبَلهُ الأوزُ يَصحِنَ وَجهَهُ ، قال : فَجعلنَا نَطرُدهُنَّ عنهُ .
فقال : دَعوهُنَّ فإنُّهنَّ نَوائِحُ ، و خرجَ فأصيبَ « 1 »
حسن بن كثير از پدرش روايت مىكند كه او گفت : أميرالمؤمنين عليه السّلام براى نماز صبح مىرفت ، مرغابيهائى بهدو روى آورده و در برابر صورت على صداى خود را به صيحه و غوغا بلند كردند .
او مىگويد : ما خواستيم آنها را از دور أميرالمؤمنين دور كنيم ، حضرت فرمود : آنها را بهحال خود گذاريد ، اينها براى من نوحه سرائى مىكنند .
چون براى نماز بيرون شد ، ضربت بر فرق مباركش رسيد .
عزادارى پرندگان و وحوش بر سيّد الشهداء عليه السّلام
آرى مرغان هوا و وحوش بيابان براى فرزندش نيز نوحه سرائى نمودند . ؛
ابن شهرآشوب گويد : چون بنى اسد در روز دوازدهم محرّم آمدند كه آن اجساد مطهرّه را دفن كنند ، مرغان سفيدى را گرداگرد آن بدنهاى نازنين مشاهده نمودند « 2 »
مجلسى رضوان الله عليه از بعضى از مؤلفات اصحاب روايت مىكند كه رُوى عن طريق أهل البيت : أنّه لمَّا استشهدَ الحسينُ عليه السلام بَقِىَ فى كربلا صَريعاً ، و دمُهُ عَلى الأرضِ مَسفُوحاً ، و إذاً بَطايرٍ أبيضُ قد أتَى وَ تَمسَّحَ بدَمِهِ ؛ و جاءَ و الدَّمُ يَقطُرُ منهُ .
فَرأى طُيوراً تَحتَ الظِلالِ ، عَلَى الغُصونِ و الأشجَار ؛ و كلٌّ مِنهُم يَذكُرُ
هامش
( 1 ) أسدالغابة ج 4 ص 36
( 2 ) مناقب ج 2 ص 224