تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 128

يَوْمَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً « روزى است كه كيد ايشان هيچ سودى برايشان ندارد . » به همان گونه كه نيروهاى ديگرى كه بر آنها اعتماد مىكردند و در كفر و كيدشان با حق و مؤمنان از آنها مدد مىگرفتند ، هيچ فايده‌اى برايشان نخواهد داشت ، و اگر هم كمكى بكند ، چنان نيست كه آنان را به پيروزى و غلبه برساند . وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ « و پيروز نخواهند شد . » [ 47 ] ولى دعوت خدا از فرستاده‌اش ( و از مؤمنان به توسط او ) به اين كه ستمگران و كافران را به حال خود واگذارند تا به عذاب آخرت خود برسند ، بدين معنى نيست كه دنيا مال ايشان است تا هر چه بخواهند در آن بكنند ، و هر گونه كه هواى نفس و مصالحشان مقتضى بود در آن به بازى بپردازند ، هرگز چنين نيست . . . بلكه در دنيا نيز بهره‌اى از عذاب خواهند داشت كه تجسم يافتهء در غضب مستقيم خدا يا به دست اولياى او است ، ولى هر چه باشد همچون عذاب آخرت نيست . وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذاباً دُونَ ذلِكَ « و كسانى كه ستم كردند ، عذاب ديگرى جز اين خواهند داشت . » كه جز عذاب آخرت است و درد كمتر دارد ، و آن دليل بر عذاب آخرت است ، و خداى تعالى گفت : كَذلِكَ الْعَذابُ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ « عذاب چنين است و عذاب آخرت بزرگتر است و كاش آن را مىدانستند » ، « 48 » و گفت : وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ « و به ايشان از عذاب نزديك ( دنيا ) پيش از عذاب بزرگتر ( آخرت ) مىچشانيم تا شايد بازگردند » ، « 49 » ولى ايشان با بصيرت ايمان به آيات نگاه نمىكنند و به همين سبب به حق نمىرسند . / 130 وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ « ولى بيشتر ايشان نمىدانند . »