گرانبهاى فردى واجتماعى است و در حقيقت از عاليترين ارزشهاى تربيتى واخلاقى مىباشد ، زيرا :
اولًا : پرستش خدا وعبادت وى ، حس تقدير وشكرگزارى را در انسان زنده مىكند . قدردانى از مقامى كه نعمتهاى بزرگ وپرارزشى را در اختيار انسان نهاده است ، نشانهء لياقت و شايستگى شكرگزار نسبت به الطافى است كه در حق او انجام گرفته است . تشكر وسپاسگزارى از مقام خداوند ، اين نتيجه را دارد كه فرد سپاسگزار با عرض تشكر واداى وظيفه ، بندگى خود را نسبت به خوبيهايى كه دربارهء او انجام گرفته است ، آشكار وهويدا مىسازد .
ثانياً : عبادت وپرستش خدا مايهء تكامل روحى انسان است . چه تكاملى بالاتراز اين كه روح وروان ما با جهان بى كران كمال مطلق ( خدا ) مرتبط گردد و در انجام دادن وظايف بندگى و كارهاى زندگى از قدرت نامتناهى ونيروى نامحدود او استمداد بطلبد و به اندازهاى شايسته ولايق گردد كه بتواند با او سخن بگويد .
آنچه در پاسخ تفصيلى بيان گرديد ، در تمام عبادتهاى اسلامى اعم از نماز و روزه و حج و . . . وجود دارد . گذشته از اين ، هر يك از اين عبادتها خود داراى مصالح ونكاتى است كه برخى در آغاز بحث در خصوص نماز بيان گرديد وبيان فلسفههاى روزه و حج و ديگر عبادتهاى اسلامى به وقت ديگر موكول مىگردد .
مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — صفحة 179
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٧٩